جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

بررسی نسبت وصی و امام در مذاهب اسماعیلیه و اثناعشریه

چکیده:

اسماعیلیه و اثناعشریه دو مذهب شیعی هستند که میان آنها وجوه اشتراک و اختلاف بسیاری وجود دارد. یکی از مشترکات آنها این است که پیامبر مکرم اسلام (ص)، جانشین پس از خود را به صورت آشکار تعیین کرده است. اما اختلاف از اینجا شروع می‌شود که امامیه، امام و وصی را یکی می‌دانند، یعنی اصل وصایت همان اصل امامت است، اما اسماعیلیه آنها را متمایز از هم لحاظ و بررسی می‌کنند. در نظر اینان، مقام وصایت به حضرت علی ابن ابی طالب (ع) اختصاص دارد، یعنی همان امام است که در دوران زندگی رسول ناطق همراه اوست و امین اسرارش به حساب می‌آید. پس از وصی، مقام امامان شروع می‌شود که در نظر گروهی از آنان، امام حسن، امام اول و اسماعیل ابن صادق، امام ششم به حساب می‌آید. به جز حضرت علی (ع) که در هر دو مذهب وصی است، سایر امامان، از امام حسن به بعد در نگرش اسماعیلیان از مقام وصایت برخوردار نیستند. آنچه در این مقاله اثبات می‌شود همین تمایز مقام امامت و وصایت است که با ذکر شواهدی از آثار متکلمان اسماعیلی و دیگر پژوهش‌گران ارائه می‌شود.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-16_Issue-1_Pages-101-119.pdf” title=”JPTR_Volume 16_Issue 1_Pages 101-119″]

تحصیلات

سمت

مهدی دشت بزرگی: استادیار گروه ادیان و فلسفه، دانشگاه کاشان
احمد لهراسبی: عضو هیات علمی رشته فلسفه دانشگاه شهید مطهری

تعداد صفحات

20

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفی کلامی، دوره 16، شماره 1 – شماره پیاپی 61، پاییز 1393

نویسنده

احمد لهراسبی,

مهدی دشت بزرگی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “بررسی نسبت وصی و امام در مذاهب اسماعیلیه و اثناعشریه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.