جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

بررسی مفهوم توقیفی بودن حقوق عینی: مطالعه تطبیقی حقوق فرانسه،آلمان،اسپانیا و حقوق اسلامی

چکیده:
انحصارگرایی یا توقیفی بودن حق­های عینی در حقوق اموال و مالکیت بدین معنا است که اشخاص خصوصی، تنها می­توانند از قالب­هایی که قانونگذار در عرصه حقوق عینی از پیش مشخص­ کرده است، بهره گیرند و اجازه آفرینش حقوق عینی جدید را ندارند. نگرش نظام­های حقوقی به قاعده پیش­گفته یکسان نیست، در حالی که برخی از کشورها مانند آلمان، اجازه عدول از انحصارگرایی و ایجاد حق عینی جدید را به هیچ­وجه به اشخاص خصوصی نمی­دهند، پاره­ای از نظام­های حقوقی نظیر اسپانیا و حقوق اسلامی آزادی اراده در آفرینش حقوق عینی را پذیرفته­اند. نظام حقوقی فرانسه، از این حیث، نقطه وسط این دو طرز تفکر به شمار می­رود. در این کشور، گرچه اصل اولیه آن است که حقوق عینی محدود به موارد تصریح­شده در قانون است، اما تحت شرایطی اشخاص می­توانند حقوقی را ایجاد نمایند که دارای خصیصه­ی عینی­ بودن است.

سمت

جلیل قنواتی :دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران
پوریا شیرخانی :دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران.

تعداد صفحات

25

فصلنامه

فصلنامه پژوهشی تطبیقی .حقوق اسلام و غرب- 1399.شماره 20

نویسنده

پوریا شیرخانی,

جلیل قنواتی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “بررسی مفهوم توقیفی بودن حقوق عینی: مطالعه تطبیقی حقوق فرانسه،آلمان،اسپانیا و حقوق اسلامی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه + 7 =