جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

بررسی تأثیر آموزش مهارت‎های زندگی بر بالابردن خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار شهرداری شهر تهران در سال90-89

چکیده:
این روزها، ‌موضوع فشار روانی ناشی از کار و زندگی در میان عامۀ مردم، ‌متخصصان ﺁموزشی، ‌متخصصان بهداشت روانی و سایر کسانی که مسئولیت بهزیستی مردم را بر‎عهده‎دارند، ‌بسیار مهم بوده و در رأس امور قرار دارد. یکی از جنبه‎های مهم سلامتی، ‌سلامت روانی افراد است. می‎توان گفت باورهای خودکارآمدی اساس و پایۀ سلامت روانی است و احساس شایستگی، ‌کفایت و قابلیت کنارآمدن با زندگی را تقویت می‎کند. تصورات و ادراک فرد از توانایی‎های خود را خودکارآمدی گویند و این باورهای افراد نسبت به توانایی‎هایشان، ‌بر تلاش و پشتکار آنها اثر می‎گذارد (مهدی قراچه‎داغی، ‌1373: 34).
این پژوهش به منظور بررسی تأثیر آموزش‎های مهارت‎های زندگی بر بالا بردن خودکارآمدی عمومی زنان سرپرستِ خانوارِ شهرداری شهر تهران در سال 90-89 صورت گرفته است. گروه نمونه در این پژوهش، ‌شامل 220 نفر از زنان سرپرست خانوار تحت پوشش شهرداری شهر تهران است. روش پژوهش حاضر از نوع شبه‎آزمایشی طرح پیش‎آزمون و پس‎آزمون با گروه کنترل (Pretest–Posttest Randomized Group Design) است و بر مدل تحلیل اکتشافی، ‌کوواریانس مبتنی است و ابزار مورد استفادۀ این طرح پژوهش «پرسش‎نامۀ خودکارآمدی عمومی شوارتزر» بوده است (دلاور، ‌1383: 83).
یافته‎ها نشان می‎دهد که بین آموزش مهارت‎های زندگی بر بالا بردن خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار شهرداری شهر تهران رابطۀ معنی‎داری وجود دارد و می‎توان گفت با آموزش مهارت‌های زندگی می‌توان خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار شهرداری شهر تهران را بالا برد.

سمت

‌دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

تعداد صفحات

23

جزئیات فصلنامه

پژوهش نامه زنان_ دوره 3، شماره 6 – شماره پیاپی 6 پاییز 1391

نویسنده

فائزه جعفری شیرازی

ناشر

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “بررسی تأثیر آموزش مهارت‎های زندگی بر بالابردن خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار شهرداری شهر تهران در سال90-89”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − سیزده =