جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

بررسی استدلال دیویدسون در باب ترکیبی بودن زبان های طبیعی و استدلال قلاب سنگی

چکیده:

دیویدسون برای ارائه نظریه معنای خود، ابتدا زمینه هایی را برای بنا نهادن آن فراهم می کند؛ یکی از این تمهیدات، ترکیبی دانستن زبان های طبیعی است که راه را برای به کارگیری نظریه صدق تارسکی برای ارائه نظریه شرط صدقی معنا می گشاید. به نظر وی، تنها در صورت ترکیبی بودن چنین زبان هایی است که می توان آنها را آموخت، و در این زمینه استدلالی را به نام «استدلال قابلیت یادگیری» ارائه می دهد. از جمله موارد دیگر، نقد دیویدسون بر رهیافت سنتی در باب معناست که طبق آن، معنا، وجودی مستقل، انتزاعی و ارجاعی در نظر گرفته می شود. دیویدسون این رهیافت را تاحدودی در مورد الفاظ مفرد می پذیرد؛ اما با ارائه استدلالی معروف به «استدلال قلاب سنگی»، از بسط آن به جملات جلوگیری می کند. در این نوشته، پس از طرح این استدلال ها، به توضیح و بررسی آنها خواهیم پرداخت.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/ZEHN_Volume-11_-1.pdf” title=”ZEHN_Volume 11_”] [pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/ZEHN_Volume-11_-2.pdf” title=”ZEHN_Volume 11_”]

تحصیلات

کارشناسی ارشد منطق دانشگاه علامه طباطبایی

سمت

_

تعداد صفحات

24

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی ذهن- دوره 11، شماره 42، زمستان 1389

نویسنده

علی حسین خانی

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “بررسی استدلال دیویدسون در باب ترکیبی بودن زبان های طبیعی و استدلال قلاب سنگی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.