جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

اندیشه فلسفی سنخیّت میان خدا و خلق؛ نقدها و پاسخ‌ها

چکیده:

عدم درک صحیح از مسئلۀ سنخیّت میان خدا و خلق، موجب مطرح شدن اشکالاتی از سوی مخالفان شده است. تمامی این اشکالات در این سؤال اساسی خلاصه می‌شود که: چگونه سنخیّت میان خدا و خلق موجب تشبیه او به مخلوقات نمی‌گردد؟ در پاسخ به این سؤال با مراجعه به متون فلسفۀ اسلامی و استفاده از روش تحلیلی، درمی‌یابیم که تنزّل معلول از علت ـ به عنوان یکی از مبانی اثبات سنخیّت – میان علل فاعلی ایجادی و معلولاتشان رخ می‌دهد، نه علل طبیعی، و خداوند در این مسئله، شباهتی با علل طبیعی ندارد. افزون بر این، او با شدّت وجودی خویش از سایر علل ایجادی نیز متمایز است. لازمۀ سنخیّت، واجب بودن ممکن و تعدد واجب‌الوجود نیست؛ زیرا وجود همانند ماهیت نیست تا لازم باشد در تمام مصادیقش، ذات خود را حفظ کند. قاعده‌ «معطی شیء فاقد شیء نیست» شامل فاعل بالاراده‌ای چون خداوند نیز می‌باشد؛ با این تفاوت که مالکیت خداوند بر وجودی که به مخلوقات عطا کرده، مالکیت حقیقی و برترین نوع مالکیت است. سنخیّت میان خالق و مخلوق از جهاتی و تباین میان این دو از جهات دیگر، مستلزم ترکیب در ذات خداوند نخواهد بود؛ زیرا این جهات هر دو به وجود برگشت می‌کنند که حقیقت واحدی است.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/08/PWQ_Volume-10_Issue-پاییز-97-_-مسلسل-37_Pages-117-141.pdf” title=”PWQ_Volume 10_Issue پاییز 97 _ مسلسل 37_Pages 117-141″]

تحصیلات

اعظم عظیمی: کارشناسی ارشد فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد

سمت

سیدمرتضی حسینی شاهرودی: استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد
عباس جوارشکیان: دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد

تعداد صفحات

26

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی آیین حکمت -سال دهم – پاییز97

نویسنده

اعظم عظیمی,

سید مرتضی حسینی شاهرودی,

عباس جوارشکیان

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “اندیشه فلسفی سنخیّت میان خدا و خلق؛ نقدها و پاسخ‌ها”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.