جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

اندازه‏گیری پای‏بندی علّامه حلّی به سند محوری در نقد حدیث

چکیده

علمای امامیه برای ارزیابی روایات از دو اصطلاح صحیح و ضعیف استفاده می‏کردند و بر اساس قراین – که یکی از آن قراین سند حدیث بود – به صحت و یا ضعف حدیثی حکم می‏کردند. تا این‏که نظریه تربیع احادیث توسط علّامه حلّی به کار گرفته شد. ایشان احادیث را بر اساس سلسله سند به چهار دسته «صحیح»، «حسن»، «موثق » و «ضعیف» تقسیم کرد. با توجه به انتقاد بسیاری از عالمان به این شیوه ارزیابی، در این پژوهش بر آن شدیم تا به صورت آماری میزان پای‏بندی علّامه حلّی در عمل به وضع اصطلاحات جدید و سندمحوری را به دست آوریم. بر اساس نتایج به دست آمده، ایشان در موارد بسیاری به اصطلاحات خود پای‏بند نبوده و تعداد احادیث ضعیفی که مورد عمل قرار داده، از مجموع احادیث صحیح وحسن و موثق بیشتر است. بنابراین با وجود این‏که ایشان از پیشگامان رویکرد سندمحورانه به نقد حدیث است. این رویه را در کتاب‏هایش در پیش نگرفته است.
تحصیلات

عماد مرادی:
دانشجوی دانشگاه کاشان

سمت

حمیدرضا فهیمی تبار:
استادیارگروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه کاشان
پرویز رستگار جزی:
دانشیارگروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه کاشان

تعداد صفحه

18

فصلنامه

دوره 26، شماره 1 – شماره پیاپی 99، ناشر، بهار 1400

ناشر

دانشکده علوم حدیث

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “اندازه‏گیری پای‏بندی علّامه حلّی به سند محوری در نقد حدیث”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.