جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

امکان سنجی علوم انسانی اسلامی بر مبنای زبان دین

چکیده:

علوم انسانی اسلامی به‌عنوان شاخه‌‌ای از علم دینی دارای دو دسته مبانی است؛ مبانی علم‌شناختی و مبانی دین‌شناختی. بحث از مبانی علم‌شناختی از سنخ مسائل فلسفة علم است و مباحث مربوط به مبانی دین‌شناختی، بیشتر در زمرة مباحث فلسفة دین قابل طرح است. مبانی دین‌شناختی علم دینی به اصول و ویژگی‌هایی از دین گفته می‌شود که دین با برخورداری از آن، امکان ورود به عرصة علوم را پیدا می‌کند. زبان دین اسلام در زمرة این اصول است. این زبان به واسطة‌ ویژگی معناداری و حکایت‌گری از واقع، این قابلیت را به دین اسلام می‌دهد تا در علوم انسانی ایفای نقش کند؛ اما در مباحث رایج در فلسفة دین، دیدگاه‌هایی وجود دارد که با خدشه در وجود این ویژگی‌ها در زبان دین، راه را برای ورود دین به این عرصه مسدود می‌کنند. پوزیتیویست‌ها با طرح چالش معناداری، ویتگنشتاین با ایدة بازی‌های زبانی و کارکردگرایان با پیروی از نظریة کاربردی معنا، طراحان اصلی دیدگاه‌های مخالف به‌شمار می‌روند. در این نوشتار پس از تبیین امکان تحقق علوم انسانی اسلامی بر اساس ویژگی‌های زبانی دین اسلام، به بیان دیدگاه‌های مخالف و طرح اشکالات هر یک از آنها خواهیم پرداخت.

تحصیلات

• حمید خدابخشیان
دانشجوي دكتراي مدرسي معارف اسلامي، دانشگاه تهرا ن، پرديس فارابي

سمت

• مهدی ذاکری
استاديار گروه فلسفه دانشگاه تهرا ن، پرديس فارابي

تعداد صفحات

32

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی قبسات،شماره73،سال 19،بهار1393

نویسنده

حمید خدابخشیان,

مهدی‌ ذاکری

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “امکان سنجی علوم انسانی اسلامی بر مبنای زبان دین”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشت + دو =