جلد پشتی
پیش نمایش

اعتمادگرایی اخلاقی در رسائل مشرقی ابن‌سینا

دوفصلنامه علمی-پژوهشی اخلاق وحیانی، دوره 4، شماره 2 - شماره پیاپی 7، پاییز و زمستان 1393،

چکیده:

اخلاق ابن‌سینا در «رسائل مشرقی» به میزان کسب معرفت از عالم بالا بستگی دارد؛ یعنی هر قدر معرفت افراد به عالم فرشتگان و عقول بیش‌تر باشد، آن‌ها انسان‌های اخلاقی‌تری خواهند بود. وی در این رسائل، افراد را از لحاظ توانایی در کسب این نوع معرفت، به دو دستۀ برادران حقیقت و غیر آنان تقسیم می‌کند. در قسمت اول این مقاله، با تأکید بر این نکته، نشان می‌دهیم که عامل ممیز میان این افراد، معرفت‌شناسانه و در حقیقت، به میزان علم و دانش آن‌ها است. در ادامه نیز تلاش ابن‌سینا را برای گذر از این تفاوت معرفت‌شناسانه ـ که عامل تمایز بین افراد در داستان‌های مشرقی است ـ بیان کرده، سعی او را در رسیدن به ادراکی واحد از امر اخلاقی در قالب طرح معرفت‌شناسی اعتمادگرا بررسی خواهیم کرد. در ادامه نیز از زمینه‌های طرح اعتمادگرایی نزد ابن‌سینا سخن می‌گوییم. در پایان، چگونگی از بین رفتن دوگانگی معرفت‌شناختی مطرح در اخلاق ابن‌سینا را توضیح خواهیم داد. . منظور ما در این مقاله از رسائل مشرقی، سه داستان تمثیلی رسالة الطیر، حی بن یقظان و سلامان و ابسال است؛ و تنها برای تمییز این رسائل از سایر آثار ابن‌سینا از این عنوان استفاده کرده‌ایم.

دانلود فایل
نویسنده

محمدهانی جعفریان,

میرسعید موسوی کریمی

تحصیلات

محمدهانی جعفریان دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفۀ غرب، دانشگاه مفید
میرسعید موسوی کریمی -.

سمت

محمدهانی جعفریان –
میرسعید موسوی کریمی دانشیار دانشگاه مفید.

تعداد صفحات

14

فصلنامه

فصلنامه اخلاق وحیانی پژوهشگاه علوم وحیانی معارج دوره 4، شماره 2 – شماره پیاپی 7، پاییز و زمستان 1393،

ناشر

پژوهشگاه علوم وحیانی معارج

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “اعتمادگرایی اخلاقی در رسائل مشرقی ابن‌سینا”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده + 8 =