جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

اعتدال‌گرایی سیاسی در پرتو اندیشه علوی

چکیده:

اعتدال یک سلوک سیاسی است که ضمن سنجش ظرفیت نهادهای مدنی، گروه‌های اجتماعی و گفتمان حاکمیت، تلاش می‌کند آنها را به هم نزدیک کند تا اداره جامعه با کمترین تنش بین نیروهای سیاسی و اجتماعی میسر شود. این مفهوم یکی از مهم‌ترین راهبردهای اندیشه سیاسی علوی در حکومت و یک عامل نگه‌دارنده کنش‌ها و واکنش‌های زمامدار از افراط و تفریط است. اعتدال یک کنترل درونی و الهام گرفته از عقل سلیم است که علاوه بر آنکه همه زمامداران و حاکمان باید پای‌بند به آن باشند، همه افراد جامعه نیز باید در افعال، گفتار و سکنات خود این کنترل را لحاظ کنند تا از مسیر و هدف تعیین‌شده باز نمانند. نوشتار پیش رو تلاش کرده است با مراجعه به سیره و کلام امیرالمؤمنین(ع) مؤلفه‌های سیاست اعتدال‌گرای علوی را در عرصه‌های مختلف واکاوی و بازشناسی کند.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/PSQ_Volume-18_Issue-شماره-71-پاییز94_Pages-127-144.pdf” title=”PSQ_Volume 18_Issue شماره 71- پاییز94_Pages 127-144″]

تحصیلات

سمت

استادیار دانشگاه بجنورد

تعداد صفحات

18

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی علوم سیاسی، دوره 18، شماره 71- پاییز94

نویسنده

زهرا عامری

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “اعتدال‌گرایی سیاسی در پرتو اندیشه علوی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.