جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

از خداانگاری امامان تا خداباوری نظام‌مند

چکیده:
حدیث «النّاسُ عَبِیدٌ لَنا…» از جمله روایاتی است که توسط امام رضا(ع) به منظور مقابله با انحراف عقاید بیان گردیده و پژوهش حاضر درصدد است با روش تحلیلی- توصیفی به بررسی سندی و محتوایی آن بپردازد. در ابتدا، افراد موجود در اسنادِ حدیث، بررسی رجالی شده­ اند؛ سپس با تاکید بر اختلاف در معنای واژه «عبید» و شرایط سیاسی و اجتماعی دوران امام رضا(ع)، دو رویکرد «نگرش خداانگارانه به امامان:» و «نگرش تحقیرگرایانه» به عنوان اهدافی که حضرت درصدد نفی آنها بوده، ترسیم و تبیین شده­اند. در انتها نیز تبیین صحیح حدیث در قالب «نگرش واسطه هدایت بودن امامان:» ارائه شده است که بر اساس آن، از آنجا که در تفکر شیعی، امامان: پس از پیامبران: عهده­دار هدایت موجودات هستند و جهت ایفای این نقش خطیر از موهبت الهی «عصمت» بهره ­مند شده­اند، تبعیت از ایشان واجب خواهد بود.

تحصیلات

مهیار خانی مقدم:
دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشکده اصول الدین قم

سمت

محمدتقی دیاری بیدگلی:
دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم

تعداد صفحه

24

فصلنامه

فصلنامه علوم حديث,دوره 19، شماره 71، بهار 1393

نویسنده

محمدتقی دیاری بیدگلی,

مهیار خانی مقدم

ناشر

دانشکده علوم حدیث

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “از خداانگاری امامان تا خداباوری نظام‌مند”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − دو =