جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

ارتباط مزیت‌های تبیین‌گر با یکدیگر و محدودیت (ایراد هانگرفورد)

چکیده:

مطابق با استنتاج بهترین تبیین (IBE)، فرضیه‌ای که بهترین تبیین را برای دسته‌ای از پدیده‌ها ارائه می‌دهد، احتمالا صادق است. یکی از چالش‌های جدی پیش روی این نحوه‌ استدلال، «ایراد هانگرفورد» است. طبق این اشکال، مزیت‌های تبیین‌گر، یعنی ملاک‌های انتخاب بهترین تبیین، آن‌قدر انفسی‌اند که افراد و گروه‌های مختلف می‌توانند تبیین‌های متفاوتی را به عنوان بهترین تبیین استنتاج کنند. این چالش تا حد زیادی ریشه در تشتت مزیت‌های تبیین‌گر دارد. مزیت‌های تبیین‌گر گوناگون و نامرتبط با یکدیگر انتخاب‌های متفاوتی را می‌توانند به دنبال داشته باشند. در این نوشتار با واکاوی پرارجاع‌ترین مزیت‌های تبیین‌گر، یعنی انسجام، سادگی، وحدت‌بخشی، عدم اصلاح موضعی، باروری و ژرفا نشان می‌دهیم ارتباط میان آنها به نحوی است که در مقام ارزیابی بهترین تبیین، برخی به پاره‌ای دیگر فروکاسته می‌شوند. در این میان، بسته به زمینه‌ای که IBE در آن به کار می‌رود، ملاک‌های انسجام، سادگی و وحدت‌بخشی می‌توانند تعیین‌کننده باشند. نتیجه به‌‌دست‌آمده از تشتت ملاک‌های انتخاب بهترین تبیین می‌کاهد و در پی آن دامنه «ایراد هانگرفورد» را تا اندازه‌ای محدود می‌کند.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/ZEHN_Volume-16_Issue-63_Pages-131-164.pdf” title=”ZEHN_Volume 16_Issue 63_Pages 131-164″]

تحصیلات

_

سمت

دانشیار و عضو هیات علمی دانشگاه مفید

تعداد صفحات

34

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی ذهن- دوره 16، شماره 63، پاییز 1394

نویسنده

میرسعید موسوی کریمی

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “ارتباط مزیت‌های تبیین‌گر با یکدیگر و محدودیت (ایراد هانگرفورد)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.