جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

ابن قبه رازی و امامت حداقلی؛ تأملی در دیدگاه مدرسی طباطبایی درباره ابن قبه

چکیده:

ابن قبه یکی از تأثیرگذارترین معتزلیان در اوایل سده چهارم هجری است که شیعه شد و منظومه معرفتی خاصی در بحث امامت مطرح کرد. این اندیشه ها، که می توان آنها را در مدرسه بغداد رصد کرد، در برخی جهات، با قرائت مرسوم و مشهور از بحث امامت به ویژه در صفات ائمه متفاوت بود و برخلاف جریان حدیثی امامیه، نوعی نگاه حداقلی به ویژگی هایی امام داشت. حال با توجه به دیدگاه های خاص ابن قبه،به نظر نمی توان ابن قبه را آن گونه که آقای مدرسی طباطبایی مدعی است، جزء گروه «نافی صفات فوق بشری» قرار داد؛ بلکه با بررسی آرا و اندیشه های او در مباحث امامت، با هدف روشن شدن تاریخ کلام امامیه، آشکار می شود که ابن قبه را باید جزء گروه هایی دانست که امامت را حداقلی تبیین کرده اند. از این رو باید اندیشه وی را امتداد جریان هشام بن حکم قلمداد کرد؛ نگاهی که ویژگی های امامان را در حوزه نیاز به تبیین و تفسیر دین تلقی می کند.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/1560576504-9445-48-10.pdf”]

سمت

عباس میرزایی-دانشیار دانگاه شهید بهشتی, فاروق طولی-مربی گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان بندر عباس

تعداد صفحات

16

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی اندیشه نوین دینی سال سیزدهم بهار 1396 شماره 48

نویسنده

عباس میرزایی,

فاروق طولی

ناشر

دانشگاه معارف اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “ابن قبه رازی و امامت حداقلی؛ تأملی در دیدگاه مدرسی طباطبایی درباره ابن قبه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.