جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

ابن رشد، فعل الهی و قاعدة الواحد

چکیده:
قاعدة «الواحد»، یکی از مهم­ترین قواعد فلسفی به شمار می­آید، که البته می­توان بنیاد آن را نظریه­ای نوافلاطونی دانست. ابن­رشد، در کتاب­های مختلف خود به قاعدة «الواحد» و در پی آن، به تبیین نحوة فاعلیّت خداوند و «صدور» پرداخته است. در آثار او، به صراحت می­توان دو رویکرد کاملاً متفاوت به قاعدة الواحد را مشاهده کرد؛ چنان­که می­توان گفت دیدگاه او نسبت به این قاعده، در آثار اولیّه ­اش مدافعانه بوده اما در آثار نهایی­اش منکرانه است. او، در آثاری مانند «تلخیص مابعدالطبیعه»، همانند فلاسفة مشائی مسلمان، به سلسلة ترتیبی عقول معتقد می­باشد که بر اساس آن، فعل خداوند به صورت آفرینش نظام طولی عقول در عالم ظهور می­یابد. با این حال، در آثاری مانند «تهافت التهافت» و «تفسیر مابعدالطبیعه»، او این قاعده را ردّ کرده و به صدور نظام طولی و ترتیبی عقول مفارق از مبدأ اوّل معتقد نیست.

تحصیلات

مهدی فرجی پاک: –
محمد سعیدی مهر: –

سمت

مهدی فرجی پاک: استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دزفول، دزفول، ایران
محمد سعیدی مهر: دانشیار گروه فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

تعداد صفحات

16

فصلنامه

دوفصلنامه علمی-پژوهشی فلسفه دین ،دوره ۹، شماره 2، پاییز و زمستان ۱۳۹۰

نویسنده

محمد سعیدی مهر,

مهدی فرجی پاک

ناشر

دانشگاه امام صادق (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “ابن رشد، فعل الهی و قاعدة الواحد”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × پنج =